Wij begonnen onze eigen buslijn

Wachten, daar doen ze in Vilsteren niet aan. En Rinie al helemaal niet. “Als er geen bus meer door het dorp komt, dan regelen we er zelf toch een?”

“Ons mooie dorp Vilsteren heeft zo’n 600 inwoners. Net als vele kleine kernen lopen we aan tegen vergrijzing, krimp en verdwijnende voorzieningen,” vertelt Rinie. “Dan kun je bij de pakken neer gaat zitten, maar dat is niks voor ons. Wij nemen liever het heft in eigen hand.”

“je kan bij de pakken neer gaan zitten, maar wij nemen liever het heft in eigen hand.

Rinie legde zich dan ook niet neer bij het besluit dat de busdienst niet meer zou rijden. “Ik zag kansen om de mobiliteit van inwoners te vergroten en toeristen naar Vilsteren te trekken, dus heb ik het initiatief genomen en er werk van gemaakt.”

Samen met een clubje dorpsgenoten ging ze aan de slag. “We wonnen advies in bij de buurtbusvereniging uit een ander dorp. Zij hadden goede tips om ons op weg te helpen.” De gemeente en de provincie bleken bereid om het initiatief financieel te ondersteunen. “Toen die het zagen zitten, zijn we ook met vervoersbedrijf Syntus om tafel gegaan. Zij leveren de buurtbus, maar voor de rest moeten we het helemaal zelf zien te rooien.”

“we hebben 40 vrijwillige chauffeurs in dienst”

We bleken maar liefst 40 vrijwillige chauffeurs nodig te hebben om de dienstregeling te vullen. En het mooie was, we hadden ze zó gevonden!” Alle chauffeurs kregen een training en een medische keuring. Ondertussen boog de werkgroep zich over de route en de dienstregeling. “We wilden de bus mooi laten aansluiten op de treinen in Dalfsen én in Ommen, maar bijvoorbeeld ook het buitengebied van Vilsteren meenemen. We hebben de route vervolgens uitgebreid getest met de nodige proefritten. Het was een behoorlijke puzzel, maar het is gelukt!

bewoners

Niets houdt ons tegen!

En daar bleef het niet bij. “Iedereen stak de handen uit de mouwen om de buurtbus tot een succes te maken. De een ging aan de slag met de planning en de ander bood zich aan om de bus te poetsen. Dat was mooi om te merken.” Ook aan de PR werd gedacht. “We lieten folders drukken, er ging een website de lucht in en we zorgden zelfs voor bedrukte jacks voor de chauffeurs. En als er geen budget was, dan regelden we sponsors. Dat geeft toch vertrouwen? Niets houdt ons tegen!

Ook aan de slag?